No car, No cry

เช้าวันหนึ่งเมื่อเดือนที่แล้วเราสองผัวเมียต้องไปส่งลูกไปโรงเรียน ซึ่งจริงๆมันก็เหมือนกับทุกวันนั่นแหละแต่มันพิเศษกว่าทุกวันเล็กน้อยเพราะคืนก่อนผมดันนอนดึกและลูกสาวก็ตื่นๆหลับๆ เลยคิดในใจว่าถ้าขืนขับรถไปทำงานขากลับต้องมีง่วงหลับกลางถนนแน่ๆ ดังนั้นเพื่อป้องกันการเกิดปัญหากับชาวบ้านเลยตัดสินใจ “จอดรถไว้บ้าน”
ส่งลูกเรียบร้อยก็เดินมาขึ้นรถตู้หน้าปากซอยพบว่ารถตู้เยอะขึ้นมาก ไม่เหมือนสมัยก่อนที่แทบจะเหยียบกันตายกว่าจะขึ้นได้ ระยะเวลาจากหน้าปากซอยบ้านไปถึงหน้าเซ็นทรัลลาดพร้าวใช้เวลา 15 นาทีเสียตัง 15 บาทและที่สำคัญไม่ต้องขับรถเอง
จากสถานีรถใต้ดินถึงจามจุรีสแคว์ก็รถใต้ดินและได้เลือกที่ยืนดีๆด้วย เนื่องจากคนที่สถานีนี้คนยังน้อยเลยเลือกยืนตรงช่วงต่อขบวนได้ พร้อมทั้งสามารถแวะกินบะหมี่เป็ดก่อนขึ้นรถได้อีกและยังซื้อหนังสือพิมพ์ไปอ่านระหว่างทางได้อีก
ขากลับขึ้นจาก MRT ถ้าเบื่อๆก็แวะไปสูดแอร์ในเซ็นทรัลหลังจากนั้นก็นั่งรถตู้กลับบ้าน 15 นาทีไม่เกินค่าเสียหาย 15 บาทและไม่ต้องขับเอง ง่วงมากๆก็หลับบนรถ
ตกเย็นกลับมาถึงบ้านบอกเมียว่าพรุ่งนี้ไม่เอารถไปแล้วนะนั่งรถตู้สบายกว่าเยอะว่ะ ถึงบ้านเร็วกว่าด้วย เมียยิ้มและตอบว่า “โอเค”
ผลพลอยได้
-ประหยัดค่าน้ำมันไปประมาณ 1,000 กว่าบาท
-ได้เดินเยอะขึ้น
-ได้ดูสาวๆข้างทาง บนรถเมล์ บนรถตู้ และ ในเซ็นทรัล
-แวะกินข้าวเช้าได้หลายที่
*****************ดังนั้นรอช้าทำไมถ้าไม่มีประชุม 8:30 ผมก็จอดรถไว้บ้านแล้วเดินโลด