หน้าราม เมื่อยามหนุ่มสาว

อันเนื่องมาจากโรงเรียนสอนศิลปะลูกสาวที่แต่เดิมอยู่ที่คริสตอลพาร์คเรียนกันดีๆมีความสุขครูน่ารัก นักเรียนเยอะเจ้าที่ก็ขึ้นค่าเช่าจนโรงเรียนทนไม่ไหวหนีย้ายไปอยู่โน่นนนนนนนนนนนนนน สุขาภิบาลสาม หน้าหมู่บ้านสัมมากร ==” ไกลมากๆระดับโลกแต่เนื่องจากคุณครูน่ารักเราเลยใจง่ายตามไปเรียน!!!!! ไม่ใช่เป็นเพราะโรงเรียนดีต่างหากกกก สรุปคือมันต้องไปไกลกว่าเดิมมากๆแต่ก็ยังพอทนที่ยังสามารถไปทางด่วนลงหน้ารามข้ามสะพานสองทีถึง ก็จะทนขับไปอีกสองถึงสามอาทิตย์แล้วค่อยหาที่เรียนใหม่
สัปดาห์แรกเราก็ไปตามทางขับไปผ่านหน้าราม โอวววววว ไม่ได้ป่านมานานหลายปีดีดักก็เลยนั่งคุยกับเมียเรื่องเก่าก่อนว่าสมัยก่อนรถก็ไม่มี ตังก็มีน้อยรถก็ติดเราก็ยังดิ้นรนมาเดินดูเสื้อผ้าหน้ารามกันได้บ่อยๆโดยการเดินทางมาได้หลายวิธีแล้วแต่ชอบ
1.แบบแรกไปขึ้นรถตู้ เซ็นทรัลลาดพร้าว-เซ็นทรัลราม เป็นวิธีที่สะดวกที่สุดค่าเสียหาย 15 บาทตลอดสายรถตู้่ก็ตะพาวิ่งวนเข้าซอยเคี้ยวคดเล่นเอามึนหลับกันไป
2.วิธีที่สอง 126 คลาสสิคขึ้นหน้าเกษตรนั่งกันก้นชาขาเมื่อยวิ่งผ่านลาดพร้าวซอยหนึ่งยัน เดอะมอลบางกระปิ เลี้ยวขวาข้ามคลองเลอะไปถึงหน้ารามวิธีนี้ถูกลงมาหน่อย 12 บาทแต่ลำบากหน่อยตรงที่รถมันเก่ามากไอ้ 126 เนี่ยสงสัยว่าวิ่งตั้งแต่สมัยแม่ยังสาวแต่ถ้าไม่รีบก็เป็นวิธีที่ดีเหมาะสำหรับวันเสาร์ อาทิตย์
3.วิธีพิศดารหน่อยแต่เร็วดีคือนั่งรถกระป๊อซอยปากซอยเสนาไปจอดกลางซอยแถวๆวังหินจากนั้นนั่งอีกคิวจากวังหินไปออกโชคชัยสี่ แล้วก็ขึ้นสายไหนก็ได้ไปหน้าราม วิธีนี้เร็วทันใจ เย็นด้วยอีกข้อดีคือสามารถแวะกินข้าวที่ตลาดโชคชัยสี่ได้มีร้านข้าวอิสลามอร่อย ร้านนี้ตอนไปกินครั้งแรกไปปล่อยไก่ตัวใหญ่เพราะไม่รู้ว่าเจ้าของเป็นอิสลามผมก็เดินหล่อเข้่าไปสั่ง “ไข่เจียวหมูสับ” โชคดีที่ไม่โดนเอาน้ำมันราดหัว ==”

เมื่อไปถึงหน้ารามก็ไปเดินไล่ตั้งแต่รามยาววววว ไปจนถึงเดอะมอลรามแล้วก็เดินกลับอีกรอบ ร้อนไหม? ร้อนนนน คนเยอะไหม เยอะมากๆๆๆๆ
ไปไหม ไป 🙂 ส่วนใหญ่ก็ไม่ได้อะไรกลับมาหรอกครับแต่ก็สนุกดีที่ได้ไปเดินดูโน่นนี่ไปเรื่อยๆ เสน่ห์ของการเดินดูของหน้ารามคือสมัยก่อนจะมีร้านขายเทป(ย้ำเทปแคสเส็ท) มือสองขายร้านใหญ่มากจะมีเทฟเพลงสากลเก่าๆดีๆมาวางขายเสมอ ราคาไม่แพงครับม้วนละ 20-50 บาทลองได้ไม่ยั้ง ดังนั้นทุกครั้งที่ได้ไปไหน้าราม ผมจะมีความสุขกับการเดินเลือกเทปมือสองเหล่านั้นมาก ได้กลับมาไม่ต่ำกว่าครั้งละ 2-3 ม้วน จนที่บ้านมีเทฟเป็นพันม้วน หลังๆแม่เริ่มบ่นว่าวันหลังจะต้อมเทปให้กินแทนข้าว
นอกจากเทปมือสองแล้วยังมีเทปเถื่อนอีกมากมายให้เลือกซื้อในราคาไม่แพงอีกส่วนที่สนุกของการเดินหน้ารามคือไปดูหนังสือเรียนเก่าๆของนักศึกษาราม ตามร้านมือสองผมว่ามันสนุกมากครับมีหนังสือเก่าๆหาอ่านยากเยอะแยะมากมายให้เรารื้อค้น โดยเฉพาะหนังสือต้องห้าม(ไม่ใช่หนังสือโป๊นะ) ที่หาอ่านยากก็สามารถหาได้แถวๆนั้นไปแต่ละทีก็ยืนดูได้เป็นนานสองนานจนเมีย(ตอนนั้นเป็นแฟน)บ่นกันไปว่ามากี่รอบก็ดู ไอ้ร้านหนังสือเนี่ย สำหรับผมหน้ารามมีดีสองอย่างนี่แหละครับ เรื่องเสื้อผ้าไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่ อีกอย่างก็มีสาวๆหน้าตาคมๆ (สาวใต้) ให้ชมตลอดทางทั้งแม่ค้าและนักศึกษาเออเพลินดีและเมื่อเดินเสร็จก็ขึ้นรถกลับอีกชั่วโมงกว่าๆ เออดีจริงๆ
เล่าเรื่องนี้ให้แม่ฟังแม่ก็หัวเราะบอกว่า “เด็กอาบน้ำเย็นไม่กลัวหนาว” ซึ้งกันไป

Comments

comments

One thought on “หน้าราม เมื่อยามหนุ่มสาว

  1. “เด็กอาบน้ำเย็นไม่กลัวหนาว”
    แปลว่าอะไรเหรอครับ พยายามหาข้อมูลเพิ่มก็ไม่มี

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.