วัยรุ่นอาบน้ำเย็นไม่หนาว

เรื่องต่อจากภาค หน้ารามยามแก่ ผมได้ทิ้งท้ายไว้ว่า “วัยรุ่นอาบน้ำเย็นไม่หนาว” และหลายคนก็งงกันเป็นไก่ตาแตกว่าไอ้คำนี้มันแปลว่าอะไร?

เท่าที่ผมสังเกตอาการเป็นวัยรุ่นของตัวเองนั้น ข้อดีของการเป็นวัยรุ่นคือ “ยิ่งทำอะไรลำบากมากๆ ยิ่งรู้สึกเท่” ไม่ว่าใครจะเตือนอย่างไรแต่ถ้ามีความเท่เข้ามาเกี่ยวข้อง เหตุผลเรื่องความเท่จะเข้าครอบงำทุกอย่างเช่นถ้าเดินไปมหาลัยพร้อมเทปเพลงสากลเท่ๆสักม้วนวางลงบนโต๊ะเพื่อนแล้วเพื่อนๆกรี๊ดดด(กรี๊ดแบบแมนๆนะครับ ไม่่ใช่แบบอ่อนไหว) และอุทานว่าเหยดดดดดด “มึงไปได้จากไหนมา”

แล้วผมตอบว่า “หน้าราม” เพื่อนก็อุทานต่อ “เฟี่ยแม่งเทพว่ะไปหาได้จากหน้าราม สวดยวด”
ต่อให้ขึ้นรถสามชั่วโมงลงเรืออีกสามรอบก็คุ้ม “วัยรุ่นอาบน้ำเย็นไม่หนาว”

Open Data Hackatron บางกอก 2010

ได้รับข่าวจากน้าเก่ง โฟว์จี(@kengggg) ว่าจะเป็นเจ้าภาพจัดงาน Open Data Hackatron ก็รู้สึกตื่นเต้ลมาก เพราะประเทศเรายังไม่มีการจัดงานประเภท Hackatron กันมาก่อนที่ผ่านมา รู้สึกว่ามีแบบโหดกว่าคือ CodeFest และ เพื่อไม่ให้เสียเวลาว่า Open Data คืออะไรขอให้ดูจาก Slide ของน้าเก่งละกันครับ
หลังจากนั้นก็เริ่มหาเพื่อนร่วมทีมเพื่อช่วยกัน hack ในวันจริงเนื่องจาก hack คนเดียวธาตุไฟเข้าแทรกแน่ๆเพราะมันซับซ้อนมากแล้วมันซับซ้อนยังไงเรามาดูกัน แต่ก่อนอื่นมารู้จักทีมของผมก่อนโดยทีมของผมมีสามคนประกอบไปด้วย พี่อ๊อส(@siros_s) และน้องเก่ง(@atipon)


สำหรับโปรเจคของเรา(จริงๆแล้วพี่อ๊อสเป็นคนเสนอเจ้าของไอเดีย) คือการ hack ข้อมูลจาก ระบบรายงานการเฝ้าระวังโรค เนื่องจากข้อมูลที่ระบบนี้เตรียมไว้ให้นั้นเป็นการแบ่งกลุ่มตามชนิดของโรคเป็นหลักและเมื่อเข้าไปในแต่ละโรคเราก็จะพบกับข้อมูลรายละเอียดต่างๆไม่ว่าจะเป็น สรุปสถานการณ์ ปี 53 รายสัปดาห์, จำนวนป่วย-เสียชีวิต รายเดือน, อัตราป่วย – เสียชีวิต และอื่นๆแต่อย่างไรก็ตามสิ่งที่ขาดไปคือข้อมูลภาพรวมของโรคทั้งหมดที่ถูก aggregate เข้าด้วยกันทั้งหมดดังนั้นกลุามเราเลยตัดสินใจจะ aggregate data ของโรคทั้งหมดเข้ามาเพื่อออกเป็นรายงานเชิงภาพรวมสามตัวก่อน (เวลามีน้อยเลยได้แค่สามอัน) คือ 10 อันดับโรคที่คนไทยเสียชีวิตมากที่สุด จำนวนผู้เสียชีวิตแบ่งตามช่วงอายุ และ 5 อันดับโรคทีีคนไทยเสียชีวิตในแต่ละเดือน
โดยงานหนักที่สุดเป็นของพี่อ๊อสของเราครับคือการ process data รูปบบ Rich Text Format ครับพี่น้องแต่พี่อ๊อสทำเสร็จภายในสามชั่วโมง _/_ จากนั้นก็เอาเข้า Database และเขียน “Java เร็วส์” เพื่อพ่นข้อมูลเหล่านี้ออกมาในรูปที่เราตกลงไว้เพื่อนำไปแสดงผล

การมาร่วมงาน Hackatron ความสนุกไม่ได้อยู่ที่ผลครับแต่อยู่ที่การลงมือระหว่างทางครับเพราะเราต้อง hack กันกระจายเพื่อให้ได้ data มาในเวลาที่จำกัด ได้ศึกษาวิธีการขุด Data หลายๆแบบทั้งจากเวบ จาก RTF จาก PDF เอามาหลอมรวมกันเพื่อจะได้เอามา Visualize ออกมาให้บริโภคได้ง่ายขึ้น บอกได้คำเดียวว่าสนุกมากๆ เพราะ Hacker แต่ละท่านได้โชว์ท่าเทพๆออกมาให้เห็นมากมายไม่ว่าจะเป็น @pittaya @pphetra @siros_s และนัก hack ท่านอื่นๆ นอกจากจะนี้ยังมีกลุ่มนัก hack อีกสามกลุ่มที่ไปร่วมงานกันในวันนั้นคือ
**Open ค้าปลีก

**Open สส

**Open รหัสจังหวัด
ไปหารูปก่อน
แต่สำหรับแก่นของงานนี้จริงๆแล้วคือเรานัก Hack มาช่วยกันทำให้ข้อมูลที่ภาครัฐเปิดเผยสู่ภาคประชาชนนั้นมีประโยชน์มากขึ้นด้วยการนำมันมานำเสนอใหม่ในรูปแบบที่เข้าใจได้ง่ายขึ้น นำไปใช้ต่อได้ง่ายขึ้น และ อื่นๆอีกมากมายดังนั้นในอนาคตคงมีการจัด Open Data Hackatron กันอีกแน่นอนก็อยากจะชวน “หากไม่ดูเป็นการรบกวน ก็จะชวนเธอมา Hack กัน”

ผลงานของทีม “OpenEpid(โรคระบาด)” สามารถชมได้ที่นี่ครับ กดสิเธอว์

ราชาเงิน ผ่อลลลล

ลูกสาวอยกกินน้ำเป๊ปซี่ เราพ่อลูกเลยต้องปั่นจักรยานหมีพูห์ไปซื้อที่ 7-11 หน้าปากซอยระหว่างรอจ่ายเงินก็ได้ยินเสียงเพลง คาราบาว คุ้นหูแว่วมาว่า
================================
เจียมเพราะจนเป็นคนอย่างข้า
เกิดเป็นราชาเงินผ่อนเมืองไทย
ทํางานทําเงินทําเกินเงินเดือน
เศรษฐกิจคลาดเคลื่อน เงินเดือนไม่พอใช้

ให้เราทํางานทําแลกเงินตรา
แต่ต่อตีราคาตํ่ากว่าความเป็นไป
การค้าการขายก็คิดให้มีเงินผ่อน
ดาวน์ไม่เดือดร้อนผ่อนตามสบาย

ข้าวของเครื่องใช้ก็ซื้อได้ด้วยดาวน์
ผ่อนกันยาวๆ ดอกเบี้ยบานตะไท
ดอกทวีคูณก็หมุนเดือนชนเดือน
เขาคอยมาเตือนว่าผ่อนช้าเกินไป
ก็อยากจะใช้แต่สิ่งของจําเป็น เอย……

ก็อยากจะใช้แต่สิ่งของจําเป็น
ทีวี ตู้เย็นจําเป็นต้องใช้
ความสุขเล็กน้อยนี่ว่าจะถอยวีดีโอ
มาฉายดูหนังโป๊ที่กลาดเกลื่อนเมืองไทย
ให้ลืมทุกข์โศกลืมโลกวกวน
ลืมหน้าคนบางคน ที่ชอบเอาเปรียบอยู่รํ่าไป

ดวงใจจนทนความลําบาก
มาร้องความทุกข์ยากได้โปรดจงเห็นใจ
อย่าให้สินค้าแพง อย่าให้แรงงานถูก
อย่าให้ใครมาผูกตลาดค้าของไทย

อย่าให้ใครมาแย่งขนแรงไปต่างเมือง
ไปทําความรุ่งเรืองมันน่าอาย น่าอาย
ประเทศประไทยไม่ใช่ตะวันออกกลาง
เห็นเพื่อนไทยเดินทางแล้วใจหาย ใจหาย
ถึงฉันจะกลายเป็นราชาดาวน์ดอก
ฉันก็ไม่เสียใจหรอกเพราะอุดหนุนคนไทย
แต่ขอให้คิดคํานึงถึงหัวอกคนจน
อย่าปล่อยให้เขาสับสน จนหมดหนทางไป
อย่าปล่อยให้เขาวกวนไปชนคุกตะราง
เพราะเมื่อสิ้นหนทางจะเดินหนทางใด
อันเมืองไทยใหญ่อุดมเอย……ดินดีสมเป็นนาสวน
เพื่อนเอ๋ยเราชักชวน ต้องช่วยกันมุ่งหมั่นทํา
===========================================
ผมร้องได้ทั้งเพลงไม่น่าเชื่อ ผมจำได้ลางๆว่เพลงชุดนี้ออกวางแผงตอนผมอยู่ประมาณ ป4 ไม่เกินนั้นบวกลบหนึ่งปีสมัยนั้นเทปราคา น่าจะ 50 บาทถือว่าแพงมากสำหรับเด็กบ้านนอกอย่างผมและเพื่อนๆแต่ตอนนั้นมันต้องซื้อครับ ทางออกของพวกเราคือเอามาคนละ 15 บาทสามคนได้ 45 บาทและไปไถพี่อีก 5 บาทได้ครบ 50 บาท
พอได้มาวิธีการคือพลัดกันฟังคนละ สองวัน วนไปเรื่อยๆเพราะสมัยนั้นจะอัดก็แพงเหลือเกินเราเลยต้องลอกเนื้อเพลงลงสมุดแล้วก็รอวันที่ได้เทปมาก็ร้องกันให้เพลิน ผมจำได้ว่ามันมันส์มากเมื่อร้องกันได้ครบก็จะมานั่งร้องเพลงคาราบาวกันใต้แป้นบาสที่โรงเรียนตอนพักกลางวัน เท่ซะ พวกเราบ้าคาราบาวกันอยู่พักใหญ่ตนกระทั่งโตเข้ามัธยม กระแสคราบาวก็แผ่วลงไปอย่างเห็นได้ชัดหรืออาจเป็นเพราะเราได้ฟังเพลงแนวอื่นมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็น พี่แจ้ พี่เบิร์ด คีรีบูน พลอย ไมโคร มันทำให้พวกผมลืมคราบาวไปพักใหญ่หรือเรียกว่าไม่เคยกลับมาติดตามผลงานวงนี้อย่งเป็นทางการอีกเลย
แต่ใครจะรู้ว่าเวลาผ่านไปนานนนนนนนนนนเกือบจะ 25 ปีผมยังจำเนื้อเพลงนี้ได้แม่นอย่างกะเพิ่งท่องได้เมื่อคืน 🙂