Archive for October, 2011

เรื่องมีอยู่ว่าผมซื้อโนเกียเอ็นเก้าโทรศัพท์ที่ได้รับคำนิยามว่า “มีทุกอย่างยกเว้นอนาคต” มาใช้คำถามคือเพราะอะไรคำตอบคือ “ก็ใจมันรักจึงอยากใช้” เป็นเหตุผลที่ไร้เหตุผลมากแต่เบื้องลึกแล้วมันคงเนื่องมาจากเป็นแฟนโนเกียมานานมาก แต่หลังๆไม่ค่อยได้ซื้อโนเกียเพราะดูแล้วไม่ใช่เหมือนจะได้แต่ยังไม่ใช่ เครื่องสุดท้ายที่ซื้อน่าจะเป็นรุ่นบังตอที่เวลาคุยต้องเอาสันแนบหูรุ่นนี้โคตรจะโดนเลยครับ สำหรับผมแล้วเวลาซื้อโทรศัพท์มักไม่ค่อยพิจรณาอะไรมาก ดูๆแล้วรุ่นไหนอยากใช้ก็เก็บเงินซื้อเลยไม่ได้โชว์รวยอะไรนะครับเก็บเงินหลายเดือนเหมือนกันกว่าจะได้แต่ละเครื่องสาเหตุที่ไม่ค่อยพิจรณามากเพราะมีความเชื่อว่าเมื่อเราซื้ออะไรที่เราอยากใช้เราจะใช้มันอีกอย่างของแบบนี้ช่วงอายุมันสั้นครับสำหรับผมโทรศัพท์เครื่องหนึ่งก็ปีสองปีเดี๋ยวก็ซื้อใหม่และพูดตามตรงราคาโทรศัพท์แต่ละเครื่องก็ไม่ได้เยอะขนาดทำให้เราต้องคิดเยอะขนาดนั้นซื้อมาแล้วใช้ไปใช้มาไม่ชอบก็อดทนรออีกสักปีเดี๋ยวก็เก็บเงินซื้อใหม่เครื่องเก่าก็แจกชาวบ้านชาวเมืองไป ดังนั้นเวลาซื้อโทรศัพท์ผมจะตัดสินด้วยอารมณ์ล้วนๆ อยากใช้ก็ซื้อเลย เท่หล่อสุดๆ สำหรับ N9 เป็นโทรศัพท์ในตระกูล Smart Phone เครื่องที่ 4 ต่อจาก iPhine 3GS, Samsung Spica, Samsung Wave จะเห็นว่าผมซื้อมั่วไปหมดลองมันทุกตระกูล แต่ช่วงหลังๆใช้ไปใช้มาพบว่าตัวเองใช้ smart phone ได้โคตรโง่เลยคือใช้อยู่ไม่กี่อย่างนับได้ดังนี้ตามความถี่ โทร ถ่ายรูป twtter facebook แค่นี้!!!! อะไรกันทำไมเหลือแค่นี้โคตรจะไม่ smart เลย ดังนั้นเมื่อถึงเวลาที่ต้องจัดเครื่องใหม่ก็เลยเลือกตามสิ่งที่ตัวเองใช้จริงเท่านั้น แค่โทรได้ ถ่ายรูปเทพ ติดตามข่าวสารบน social network ได้บ้างอะไรบ้างแถมท้ายด้วยวัสดุเทพจับแล้วดูดีมีราคา ได้แค่นี้ถือว่าโอเคได้มากกว่านี้ถือว่ากำไร ตอนแรกว่าจะซื้อ Samsung Galaxy S แล้วเพราะชอบจริงอะไรจริงกำลังจะเดินไปเสียเงินอยู่แล้วเพราะแอบเล่นของ น้าเก่ง(@kengggg) อยู่บ่อยๆ แต่ก่อนนั้นก็ดันไปเจอ [...]

บางคนอาจบอกว่า Unix ใช้ยากแต่หนึ่งในคนที่สร้างมันขึ้นมาอย่าง Dennis MacAlistair Ritchie บอกว่าเขาพยายามสร้าง Unix ให้เรียบง่ายไม่ซับซ้อนเหมือน OS ตัวอื่นๆในปี 60 เท่านี้ผมก็จินตนาการไม่ออกแล้วว่า OS ที่เขาว่ายากและซับซ้อนกว่า Unix นั้นมันหน้าตาเป็นยังไงแล้วมันใช้ยังไง ==” ผมรู้จักชื่อ Dennis Ritchie สมัยที่เรียนอยู่ที่ Nida จากวิชา “Introduction to Computer Programming” แน่นอนว่าเป็นวิชาที่สอนด้วยภาษาซีถือเป็นการเปิดกระโหลกผมให้เข้าถึงโลกของการเขียนโปรแกรมอย่างแท้จริงเพราะก่อนหน้านั้นเรียนแบบลูกทุ่งมาตลอด และแน่นอนว่าการเรียนวิชานี้ต้องอ่านตำราเทพอย่าง แต่ก็ต้องสารภาพว่าสมาธิผมไม่ได้จดจ่ออยู่กับภาษานี้เสียเท่าไหร่เพราะมันไม่ใช่เป้าหมายที่แท้ของผม ผมไปจดจ่อกับอีกภาษาหนึ่งต่างหากภาษาที่ได้รับแรงบันดาลใจอย่างหนักจากภาษา C ทำให้ผมไม่ได้ซาบซึ้งกำบตำราเล่มนี้มากนักแต่ก็มากเพียงพอที่จะทำให้สอบผ่านมาได้ด้วยคะแนนที่น่าพอใจ เช้าวันนี้ตื่นขึ้นมาเปิด Google Plus พบข้อความ “His pointer has been cast to void *; his process has terminated with exit code 0.” ถึงแม้ว่าจะไม่เข้าใจว่า [...]