จรวด V2 เร็วไปหาพระแสง

หลังจากเยอรมันยึด paris ได้ส่งผลได้ทหารฝรั่งเศสจำนวนมากต้องอพยพข้ามช่องแคบโดเวอร์ไปยังอังกฤษโดยถูกบังคับให้ทิ้งยุทธโธปกรณ์มากมายไว้ที่ชายฝั่งและในดินแดนตัวเอง (มีเรื่องน่าสนใจมากมายระหว่างการอพยพข้ามช่องแคบนี้) ชัยชนะครั้งบนแผ่นดินนี้ทำให้เยอรมันมีอิทธิพลเหนือยุโรป แต่เยอรมันยังไม่หยุดเพียงเท่านั้นเป้าหมายต่อไปของเยอรมันคือการบีบให้อังกฤษยอมแพ้จากนั้นจะได้จะได้เริ่มต้นกระบวนการจัดระเบียบยุโรปใหม่โดยมีเยอรมันเป็นผู้นำ
แต่เนื่องจากอังกฤษเป็นเกาะ(แน่นอนมันเป็นเกาะใครๆก็รู้) และช่องแคบโดเวอร์ก็ไม่ได้แคบเหมือนคลองแสนแสบดังนั้นเยอรมันจึงไม่สามารถต่อแพ สร้างสะพานแล้วใช้กองพลยานเกราะอันทรงพลังของตัวเองเดินหน้าเข้าถล่มอังกฤษได้เหมือนในฝรั่งเศส สิ่งเดียวที่ทำได้คือการส่งมหากองบินทิ้งระเบิดไปถล่มที่ตั้งทางทหารและโรงงานที่สำคัญบนเกาะอังกฤษแบบไม่ให้ลืมหูลืมตา นี่เป็นจุดกำเนิดสงครามทางอากาศอันลือลั่นที่ชื่อ “The Battle Of Britain” แต่เนื่องจากอังกฤษเองก็ไม่รู้จะถอยยังไงเพราะจะถอยไปไหนตัวเองเป็นเกาะถอยไปก็มีแต่ทะเลดังนั้นสิ่งเดียวที่อังกฤษทำได้คือ “สู้” สุดกำลังด้วยทุกวิธีที่สามารถทำได้ การต่อสู้กันระหว่างกองบินเยอรมันอังเกรียงไกรกับมหาหมู่ปืนต่อต้านอากาศยานและกองบินอังกฤษจึงยืดเยื้อมาก ไม่ว่าเยอรมันจะส่งเครื่องบินมามากเท่าไหร่ฝ่ายอังกฤษเองก็ยิ่งสู้สุดกำลังและสอยให้มันร่วงลงมาได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เมื่อศึกเริ่มยืดเยื้อไม่เป็นไปอย่างที่วางแผนได้และเครื่องบินเยอรมันก็โดนยิงตกมากขึ้นเรื่อยๆ และอังกฤษเองก็ไม่มีท่าทีที่จะยอมแพ้ง่ายๆ

ฝ่ายเยอรมันจึงเพิ่มการโจมตีด้วยอาวุธชนิดใหม่ที่มีชื่อเรียกว่า จรวด V จรวด V ถือว่าเป็นวัตถุระเบิดบินได้สิ่งแรกของโลกโดยรุ่นที่โด่งดังคือรุ่น V2 ในเมื่อเครื่องบินที่ส่งไปบินด้วยความเร็วใกล้เคียงกับเครื่องบินของอังกฤษดังนั้นเยอรมันจึงคิดว่า เราก็สร้างของที่บินได้เร็วมากกกกกกทำให้ไล่ยิงไม่ทันสิ จรวดนี้จึงบินได้ด้วยความเร็วเหนือเสียงเลยดังนั้นความน่ากลัวของมันคือเราจะเห้นมันระเบิดก่อนที่จะได้ยินเสียงของมันตอนมันบินมา อย่าว่าแต่เครื่องบินขับไล่สมัยนั้นเลย แม้กระทั่งปืนต่อสู้อากาศยานยังยิงไม่ทันเลยเพราะมันเร็วมาก แต่เนื่องด้วยเทคโนโลยีสมัยนั้นทุกอย่างยังเป็นอนาลอกและเป็นระบบกลไกทั้งหมดทำให้เยอรมันต้องแลกความสามารถเรื่องการควบคุมและความแม่นยำเพื่อให้ได้มาซึ่งความเร็วสุดขั้ว ดังนั้นถ้าเราไปดูตัวเลขความสำเร็จของการโจมตีเป้าของ V2 แล้วเราจะพบว่ามันวิ่งไปลงลอนดอนน้อยกว่าจำนวนที่เยอรมันควาดหวังไว้มากส่วนใหญ่จะลงกลางทุ่งโดนวันโดนหมูตายเสียเยอะนอกจากนั้นขั้นตอนการยิงยังต้องอาศัยฐานยิงที่เทอะทะและเคลื่อนย้ายลำบากดังนั้นวิธีแก้ของอังกฤษคือส่งเครื่องบินออกไปบินหาฐานยิงแล้วจัดการทิ้งระบเิดเสียให้ราบ ดังนั้นถ้าเราพิจรณาเรื่องความลำสมัยแล้ว V2 ถือว่ายอดเยี่ยมมากในสมัยนั้นแต่ถ้าเราพิจรณาเรื่องผลที่ได้จากการยิงเราจะพบว่าโครงการนี้ออกแนวไม่ค่อยได้ผลเพราะสิ่งเดียวที่คำนึงถึงคือทำให้มันเร็วววววววววววววว นอกจากนี้เงินลงทุนในโปรเจคนี้ถ้าเทียบกันแล้วเยอรมันใช้เงินลงทุนมากกว่าโครงการแมนฮัตตัน (ระเบิดอะติมมิกเกือบสองเท่าตัว) โดยผลที่ได้ไม่ได้คุ้มกับการลงทุนเลยนี่แสดงให้เห็นว่าเยอรมันผลิตของสุดขั้วที่ควบคุมไม่ได้มากเกินไป
เรื่องนี้ในส่วนนี้เราสามารถมองเห็นได้ในการพัฒนาซอฟท์แวร์ในปัจจุบันเราพบว่ามีคนมากมายที่มีจุดหมายหลักคือสร้างให้ระบบทำงานให้ได้เร็วที่สุดไม่รู้จะเร็วไปไหน เผื่อทุกอย่างเพื่อให้มันเร็วโดยที่ความต้องการนั้นยังไม่มาถึง และยอมสละทุกอย่างที่จำเป็นในการทำงานอย่างอื่นออกเพื่อแลกกับความเร็วของระบบ åเราจะเห็นบางระบบไม่มี log เพราะเขากลัวว่ามันจะช้า เราจะเห็นโปรแกรมเมอร์บางคนกลัวการเขียน try … catch เพราะกลัวว่ามันจะช้า เราจะเห็นโปรแกรมเมอร์บางคนเลือกใช้เทคโนโลยีที่คิดว่าทำงานได้เร็วที่สุดมาสร้างระบบเพราะจะได้ไม่ต้องเปลี่ยนมันบ่อยๆ โปรแกรมเมอร์หลายๆคนไม่เขียน unit test เพราะกลัวว่าจะทำให้ทำงานช้าและยังมีอีกหลายๆเหตุผลที่คนเราคิดเพื่อให้บรรลุความสะใจส่วนตัว แต่คนเหล่านั้นต่างลืมไปว่าเมื่อเขาเหล่านั้นได้มาซึ่งความสุดขั้วด้านใดด้านหนึ่งโดยลืมความสมดุลในด้านอื่นๆไป เมื่อยามที่เกิดปัญหาเราเพราะเราไม่สามารถควบคุมมันได้ เพราะเราอยากสร้างมันให้ทำงานได้เร็วที่สุดแล้วเราบิดมันไปสุดขั้วอีกด้านหนึ่งแล้วและเราก็คิดว่าจะไม่กลับมาแก้มันอีก แต่เมื่อถึงเวลาที่เราต้องกลับมาแก้เราก็งงกับสัตว์ประหลาดที่เราสร้างขึ้นมา และเราพบเสมอว่าเมื่อระบบทำงานถึงขีดจำกัดของมันแล้วเราไม่สามารถปรับให้มันดีขึ้นไปกว่านี้ได้อีกเพราะเราลืมไปแล้วว่าเราทำอะไรไว้บ้าง ยิ่งสร้างเผื่อมากเราก็ย่ามใจไม่กลับมาปรับปรุงดูแลมันให้สม่ำเสมอ เมื่อรู้ตัวอีกทีทางเลือกเดียวคือทำลายมันทิ้งแล้วเขียนใหม่ … เมื่อต้องสร้างอะไรใหม่อย่าเพิ่งตั้งเป้าให้สุดขั้ว สร้างแต่พอดีค่อยๆเปลี่ยนสภาพมันไปดามควาเป็นจริงข้างหน้า มี automate test ทุกระดับไว้คอยตรวจสอบความถูกต้องอย่างสม่ำเสมอ สิ่งๆนี้จะเร็วขึ้นช้าหน่อยแต่มันจะเร็วขึ้นแบบยั่งยืน

Comments

comments

One thought on “จรวด V2 เร็วไปหาพระแสง

  1. try___catch เพิ่งเหน็บบางท่านที่เขียนโปรแกรมเป็นอาชีพแต่ไม่เคยทราบว่าเอามาใช้ทำไม… กำกรู

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.