ภาษาไทย

เมื่อวานขับรถกลับจากสวรรคโลกมากรุงเทพระหว่างทางก็ต้องแวะซื้อของเข้าห้องน้ำเป็นเรื่องปกติแต่รอบนี้ผมตัดสินใจเดินไปซื้อกาแฟที่ร้านกาแฟเล็กในร้านข้าวแกง ซึ่งแน่นอนว่าในร้านกาแฟเราก็ต้องดูเมนูก่อนว่าจะอยากกินอะไรซึ่งเมื่อวานผมอยากกินกาแฟเข้มๆไม่ผสมอะไรเลย ก็เลยสั่งเอาเพรสโซ่ จากนั้นก็นั่งดูเม็ดกาแฟชนิดต่างๆที่ทางร้านมีและก็นั่งดูคนขายชงไปรอดูว่าเมื่อไหร่จะถึงคิวเรา ผ่านไปประมาณห้านาทียังไม่มีทีท่าที่คนขายจะเอาแก้วเล็กๆขึ้นมาวางบนเครื่องชงผมก็เดินไปดูโน่นนี่นั่นพอกลับมาคนขายก็เอาแก้วกาแฟเย็นวางแล้วบอกว่า 40 บาท ==” ผมก็ไม่รู้จะทำยังไงเห็นเขายุ่งอยู่ก็เลยจ่ายตังไปและคิดในใจว่าตะกี้ผมคงง่วงนอนสั่งกาแฟผิด แต่หลังจากนั้นผมก็ยืนดูดกาแฟเย็นอย่างสบายใจแล้วก็นั่งดูอยู่แถวๆนั้นและพบว่าไม่ว่าลูกค้าจะสั่ง ลาเต้ ม๊อคค่า คาปูชิโน่ หรืออะไรก็ตามที่ชื่อแปลกๆแล้วลงท้ายด้วย “เย็น” แม่ค้าจะชง “กาแฟ นมข้น ครีมเทียม นมพร่องมันเนย น้ำแข็ง” เหมือนกันหมด
Continue reading