ผู้ปฏิบัติ (Practitioner)


หลายเดือนก่อนมีโอกาสได้ไปสอนที่โคราช เรื่องเกี่ยวกับการพัฒนาซอฟท์แวร์ให้กับเจ้าหน้าที่ พยาบาลและหมอ ที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่งถือว่าเป็น ช่วงเวลา ที่มหัศจรรย์มากเพราะไม่คิดเลยว่า เราไปลอก แนวทางการทำงาน ของหมอและพยาบาลมาเยอะขนาดนี้แต่เรื่องที่น่าตื่นเต้นมากกว่าคือก่อนหน้าที่จะได้ไปสอนก็ต้องไปประชุมกับ ผู้อำนวยการโรงพยาบาลก่อนท่านเป็นอาจารย์หมอผ่าตัดและทำงานบริหารไปด้วยและเราก็สนทนากันเรื่องวิธีการสร้างคนในแวดวงการแพทย์ว่า อาจารย์หมอทุกคนในโรงเรียนแพทย์จะต้องมีเวลาส่วนหนึ่งลงมารักษาคนไข้ที่คลินิกเสมอ อาจารย์ท่านไหนเป็นอาจรย์ด้านการผ่าตัดก็จะต้องมาผ่าตัดคนไข้เสมอ อาจารย์หมอเล่าให้ฟังต่อว่าเวลาต้องสอนหมอปีสูงๆเราไม่สามารถสอนในห้องเรียนอย่างเดียวได้สิ่งเดียวที่ทำได้คือการสอนแบบ master-apprentice คือนักเรียนหมอหนึ่งคนจะต้องลงมือทำจริงอย่างสม่ำเสมอโดยมีอาจารย์หมอทำให้ดูและให้คำปรึกษาอย่างใกล้ชิดดังนั้นด้วยการสอนที่ “เน้นที่การลงมือทำจริง” ทำให้โรงเรียนแพทย์ไม่สามารถผลิตหมออกมาได้เยอะเหมือนโรงเรียนของสาขาอื่นๆ ผมได้ฟังก็ตาลุกว่านี่เป็นวิธีที่ให้ practitioner สอน practitioner ช่างเป็นวิธีที่ยอดเยี่ยมมากและเห็นว่าการสร้างคนในทุกๆสายงานก็ควรจะมีโรงเรียนที่สร้างแบบนี้บ้างนะ (ในความคิดของผม) อย่างน้อยคนเหล่านั้นก็ต้องทำงานอยู่ที่สถานที่ทำงานจริงเป็นเวลาหลายปีกว่าจะออกมาเป็นหมอจริงๆและผมก็นึกไม่ออกเหมือนกันถ้าโรงเรียนแพทย์ต้องเปลี่ยนระบบไปเป็นการสอนแบบนั่งเรียนให้ห้องเรียนมากขึ้นแล้วฝึกงานที่โรงพยาบาลสามเดือนแล้วออกมารักษาคนไข้เลย !!!!
Continue reading