<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>roofimon &#187; เที่ยว</title>
	<atom:link href="http://www.roofimon.com/tag/%e0%b9%80%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%a2%e0%b8%a7/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.roofimon.com</link>
	<description>บันทึกเรื่องราวที่ไม่เกี่ยวกับงานและเทคโนโลยี</description>
	<lastBuildDate>Tue, 07 Sep 2010 11:07:09 +0000</lastBuildDate>
	<language>en</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.org/?v=3.0.1</generator>
		<item>
		<title>New Year Trip (2010)</title>
		<link>http://www.roofimon.com/2010/01/04/new-year-trip-2010/</link>
		<comments>http://www.roofimon.com/2010/01/04/new-year-trip-2010/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 04 Jan 2010 10:20:45 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[ทั่วไป]]></category>
		<category><![CDATA[เที่ยว]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.roofimon.com/?p=24</guid>
		<description><![CDATA[ปีใหม่ที่ผ่านมาเป็นครั้งแรกที่พาครอบครัวตะลอนออกไปเที่ยวรวมกลับบ้านเป็นระยะเวลายาวนานที่สุดคือ 9 วันเต็มๆ การเดินทางครั้งนี้ใช้เวลาวางแผนนานพอสมควรโดยเฉพาะคุณภรรเมียเพราะว่าผมมักจะเบี้ยวเสมอเวลาที่ตกลงอะไรกับเมียไว้ล่วงหน้านานๆโดยเฉพาะเื่รื่องเที่ยวที่มักจะมีเหตุให้หยุดไม่ได้เสมอ ปีนี้เมียเลยคุมเข้มห้ามเบี้ยวโดยเด็ดขาดพร้อมทั้งมอบหมายหน้าที่พาเที่ยวให้ด้วย เป้าหมายหลักของเราคือเชียงใหม่ จังหวัดที่เราเคยไปใช้ชีวิตอยู่ที่นั่นรวมสี่ปีสำหรับผมตั้งแต่ประมาณปี 32-36 และหลังจากนั้นมาก็ไม่ได้กลับไปกันอีกเลยรวมเวลากว่าสิบปี ครั้งนี้เลยได้โอกาสกลับไปเยือนถิ่นเก่าอีกครั้ง โดยประเด็นหลักคือจะกลับไปกินเป็นหลักโดยที่สองผัวเมียทำรายการอาหารที่เคยชอบไปกินไว้กว่าสิบรายการนอกจากนี้โรงแรมที่เราพักก็อยู่ค่อนข้างใกล้ &#8220;กาดหลวง&#8221; และ &#8220;ถนนคนเดิน&#8221; ทำให้ของกินเป็นเรื่องง่ายสำหรับเรา วันเดินทางก็ไม่มีปัญหาอะไรตอนแรกว่าจะขับรถไปนอนที่ตากก่อนหนึ่งคืนแต่เนื่องจากพ่อตา แม่ยายไม่กลับจากชลบุรีและการจราจรไม่ติดขัดผมจึงตัดสินใจขับยาวต่อไปเชียงใหม่เลย ภาพแรกที่เห็นเชียงใหม่คือ &#8220;เห้ยมันเปลี่ยนไปเยอะมาก!!! มีอุโมงค์ด้วยเว้ยยย&#8221; ถนนซูเปอร์ไฮเวย์ที่ผมขับมอไซสมัยก่อนเปลี่ยนเป็นโคตรพ่อถนนแปดเลน ==&#8221; ผมตื่นตาตื่นใจกับเชียงใหม่มากขับรถชมเมืองไปจนเลยเข้าไปใน มช อันคุ้นเคยพร้อมกับต้องแก้ปัญหาแรกคือเรายังไม่มีที่นอนในคืนนี้ โชคดีที่ @tao88 ช่วยชีวิตด้วยการแนะนำให้ไปพักที่ 3B Boutique Hotel แถวๆสนามบิน ซึ่งเจ้าหน้าที่และเจ้าของก็น่ารักมาก บริการดีไม่มีที่ดิประทับใจมากๆ ซึ่งสถานที่ตั้งดรงแรมก็ไม่ได้ไกลจากเมืองมากหรอกครับ แต่ข้อเสียของโรงแรมนี้มีเพียงข้อเดียวคือเสียงรบกวนจากถนนดังไปนิดเนื่องจากอยู่ติดกับถนนใหญ่ เท่านี้จริงๆครับที่เหลือคือดีมากๆ เช้าวันที่สองพาเมียไปเที่ยวทาง สะเมิง แม่ริม เพราะมีรีสอร์ทสวยๆมากมายและเส้นทางก็สวยเพราะลัดเลาะเขาสวยๆ เมื่อก่อนผมกับเมียชอบขี่มอไซไปเที่ยวชม เส้นทางนี้อยู่บ่อยๆ และที่แรกที่เราแวะคือ &#8220;กฤษดาดอย&#8221; อภิมหาอมตะรีสอร์ทที่อยู่คู่ประเทศเรามานานและเราก็ไม่ผิดหวังเพราะรีสอร์ทเค้าลงตัวหมดแล้วทุกอย่างเข้าที่เข้าทางไปหมดเราก็แค่เสียค่าเข้าชม 70 บาทและเพลิดเพลินกับการถ่ายรูปกันไปและแน่นอนลูกสาวผมก็ไปฝากรักด้วยการไป &#8220;อี้&#8221; ไว้หนึ่งอึ๊จากนั้นสิ่งที่ไม่คาดคิดก็มาเยือน &#8220;เมียเมารถ&#8221; ทำให้มึนหัวอย่างแรงทำให้ไม่ได้แวะที่ไหนอีกเลยทั้งปางช้าง, สวนบัว, บ้านคุณรงค์, สวนกล้วยไม้, [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: justify;">ปีใหม่ที่ผ่านมาเป็นครั้งแรกที่พาครอบครัวตะลอนออกไปเที่ยวรวมกลับบ้านเป็นระยะเวลายาวนานที่สุดคือ 9 วันเต็มๆ การเดินทางครั้งนี้ใช้เวลาวางแผนนานพอสมควรโดยเฉพาะคุณภรรเมียเพราะว่าผมมักจะเบี้ยวเสมอเวลาที่ตกลงอะไรกับเมียไว้ล่วงหน้านานๆโดยเฉพาะเื่รื่องเที่ยวที่มักจะมีเหตุให้หยุดไม่ได้เสมอ ปีนี้เมียเลยคุมเข้มห้ามเบี้ยวโดยเด็ดขาดพร้อมทั้งมอบหมายหน้าที่พาเที่ยวให้ด้วย<br />
เป้าหมายหลักของเราคือเชียงใหม่ จังหวัดที่เราเคยไปใช้ชีวิตอยู่ที่นั่นรวมสี่ปีสำหรับผมตั้งแต่ประมาณปี 32-36 และหลังจากนั้นมาก็ไม่ได้กลับไปกันอีกเลยรวมเวลากว่าสิบปี ครั้งนี้เลยได้โอกาสกลับไปเยือนถิ่นเก่าอีกครั้ง โดยประเด็นหลักคือจะกลับไปกินเป็นหลักโดยที่สองผัวเมียทำรายการอาหารที่เคยชอบไปกินไว้กว่าสิบรายการนอกจากนี้โรงแรมที่เราพักก็อยู่ค่อนข้างใกล้ &#8220;กาดหลวง&#8221; และ &#8220;ถนนคนเดิน&#8221; ทำให้ของกินเป็นเรื่องง่ายสำหรับเรา<br />
วันเดินทางก็ไม่มีปัญหาอะไรตอนแรกว่าจะขับรถไปนอนที่ตากก่อนหนึ่งคืนแต่เนื่องจากพ่อตา แม่ยายไม่กลับจากชลบุรีและการจราจรไม่ติดขัดผมจึงตัดสินใจขับยาวต่อไปเชียงใหม่เลย ภาพแรกที่เห็นเชียงใหม่คือ &#8220;เห้ยมันเปลี่ยนไปเยอะมาก!!! มีอุโมงค์ด้วยเว้ยยย&#8221; ถนนซูเปอร์ไฮเวย์ที่ผมขับมอไซสมัยก่อนเปลี่ยนเป็นโคตรพ่อถนนแปดเลน ==&#8221; ผมตื่นตาตื่นใจกับเชียงใหม่มากขับรถชมเมืองไปจนเลยเข้าไปใน มช อันคุ้นเคยพร้อมกับต้องแก้ปัญหาแรกคือเรายังไม่มีที่นอนในคืนนี้ โชคดีที่ <a href="http://www.twitter.com/tao88">@tao88</a> ช่วยชีวิตด้วยการแนะนำให้ไปพักที่ <a href="http://www.3bchiangmai.com/">3B Boutique Hotel</a> แถวๆสนามบิน ซึ่งเจ้าหน้าที่และเจ้าของก็น่ารักมาก บริการดีไม่มีที่ดิประทับใจมากๆ ซึ่งสถานที่ตั้งดรงแรมก็ไม่ได้ไกลจากเมืองมากหรอกครับ แต่ข้อเสียของโรงแรมนี้มีเพียงข้อเดียวคือเสียงรบกวนจากถนนดังไปนิดเนื่องจากอยู่ติดกับถนนใหญ่ เท่านี้จริงๆครับที่เหลือคือดีมากๆ<br />
<span id="more-24"></span><br />
เช้าวันที่สองพาเมียไปเที่ยวทาง สะเมิง แม่ริม เพราะมีรีสอร์ทสวยๆมากมายและเส้นทางก็สวยเพราะลัดเลาะเขาสวยๆ เมื่อก่อนผมกับเมียชอบขี่มอไซไปเที่ยวชม เส้นทางนี้อยู่บ่อยๆ และที่แรกที่เราแวะคือ &#8220;<a href="http://www.krisdadoi.com/">กฤษดาดอย</a>&#8221; อภิมหาอมตะรีสอร์ทที่อยู่คู่ประเทศเรามานานและเราก็ไม่ผิดหวังเพราะรีสอร์ทเค้าลงตัวหมดแล้วทุกอย่างเข้าที่เข้าทางไปหมดเราก็แค่เสียค่าเข้าชม 70 บาทและเพลิดเพลินกับการถ่ายรูปกันไปและแน่นอนลูกสาวผมก็ไปฝากรักด้วยการไป &#8220;อี้&#8221; ไว้หนึ่งอึ๊จากนั้นสิ่งที่ไม่คาดคิดก็มาเยือน &#8220;เมียเมารถ&#8221; ทำให้มึนหัวอย่างแรงทำให้ไม่ได้แวะที่ไหนอีกเลยทั้งปางช้าง, สวนบัว, บ้านคุณรงค์, สวนกล้วยไม้, สวนผีเสื้อ แวะที่เดียวคือโรงแรมที่พักเอาเมียไปจอดพักก่อน จากนั้นเย็นๆก็ไปเดิน &#8220;ถนนคนเดิน&#8221; โอ็ยยยยยย คนเยอะมากมายไม่รู้จะมาทำอะไรกันนักหนาที่หนักกว่านั้นคือต้องอุ้มลูกไปเดินไปตลอดสามชั่วโมง สูดยอดดดดดด แต่สิ่งที่ประทับใจมากคือเราได้พบ &#8220;หนวดปลาหมึกทอดในตำนาน&#8221; หนึ่งในอาหารที่เราต้องกิน ที่เหลือไม่มีอะไรเลยนอกจากคน คน คน คน คน คน<br />
วันที่สองว่าจะไปดูหลินปิงพอขับผ่านหน้าสวนสัตว์เชียงใหม่ก็งงว่านี่ขนาดเราไปเช้าแล้วนะ เจอคนอย่างกะคอนเสิร์ทพี่เบิร์ท รถบัสเป็นสิบเราจึงตัดสินใจขับขึ้นดอยไปไหว้พระธาตุดอยสุเทพพอไปถึงก็เจอคนอีกแล้วเยอะมากและแน่นอน &#8220;เมียเมารถ&#8221; เลยขึ้นไปไหว้แล้วลงมานอนที่โรงแรมอีกพร้อมทั้งซื้อข้าวซอยร้าน &#8220;ข้าวซอยเส้นนวล&#8221; มากินที่โรงแรม พอเย็นๆเราก็ไปเยี่ยมเพื่อนสนิทผมของสมัยเรียน ม ปลายเป็นเพื่อนสนิทกันมากสนิทกันจนต่อยกันและแน่นอนผมโดนต่อยซะน่วม ฮาาาาาาาาา ไปถึงเพื่อนก็ต้อนรับด้วยอาหารพื้นบ้านอย่าง &#8220;แกงขนุน&#8221; ที่อร่อยมากเราสองผัวเมียก็ซัดซะพุงใสเลย ส่วนลูกสาวก็ไปเนียนเล่นกับลูกชายเพื่อนจนลืมพ่อลืมแม่เลย เมียเพื่อนก็ใจดีจับมันอาบน้ำปะแป้งซะหอมกรุ่น ทำให้เราสองคนสบายไปเพราะมันหลับสบายเลยระหว่างขับรถกลับที่พัก<br />
เช้าวันที่สี่ตื่นไป &#8220;กาดหลวง&#8221; ไปซื้อของฝากและอาหารเช้า อย่างข้าวเหนียวหมูทอดมาอร่อยกันที่โรงแรม หลังจากิ่มก็เดินทางกลับบ้านนอก โดยระหว่างทางก็มีพักแวะที่ ปางช้างลำปาง พาลูกไปดูช้างแทนหมีแพนด้า พบว่ามันชอบช้าง เหมือนกัน โดยที่ปางช้างเองมีโปรแกรมเรียนรู้การขับช้างกับมืออาชีพเป็นเวลาสามวันสามคืนในสนนราคา 8,500 บาท ผมเลยคิกว่าให้ลูกสาวโตอีกหน่อยจะพากันไปเรียนขับช้างเสียหน่อย และหลังจากนั้นเราก็เดินทางกลับ &#8220;สวรรคโลก&#8221; อันเป็นที่รักและพบว่าอาม่าเตรียมเซอร์ไพรส์ไว้รับหลานด้วยการถอยมอไซ &#8220;Honda Monkey&#8221; ไว้รับหลานโดยเฉพาะเราสองผัวเมียเลย ปล่อยให้เค้าซิ่งมอไซกลับจากตลาดกันสองคนเพลินเลย<br />
&#8230;</p>
<p style="text-align: justify;">&#8230;</p>
<p style="text-align: justify;">&#8230;</p>
<p style="text-align: justify;">วันที่แปดกลับจากตากสู่กรุงเทพ เนื่องจากพ่อตาติดภาระกิจนิดหน่อยทำให้เราต้องพาแม่ยายกลับมากับเราก่อน โดยที่วางแผนอีกแล้วว่าจะแวะนอนกรุงเทพก่อนแล้ววันอาทิตย์จะไปส่งที่ชลบุรี แต่เนื่องการการจราจรดีเราเลยตัดสินใจทะลุกรุงเทพไปชลบุรีเลยโดยหาข้ออ้างไปกินปูม้าแถวนั้น โดยพี่เมียพาไปกินร้าน &#8220;มุมอร่อย&#8221;  ร้านเด็ดที่ศรีราชา  เราก็ซัดกันเต็มคราบ &#8220;น้ำพริกไข่ปู ปูม้านึ่ง หมึกผัดไข่เค็ม หอยจ้อ ข้าวผัดปู หอยเชลล์ผัดกระเีทียม&#8221; อิ่มพุงกางเราสามคน พ่อ แม่ ลูก ก็เดินทางกลับ กรุงเทพโดยสวัสดิภาพ รวมๆทริปนี้เราเดินทางไกลกันมากๆร่วมๆ 2,000 กิโลได้ (-/\-)<br />
ประทับใจยิ่งนัก รอบหน้าว่าจะขับรถไป ภูเก็ต</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.roofimon.com/2010/01/04/new-year-trip-2010/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>
